Ana Sayfa

7 May 2010

ANADOLU İNSANI

Yetim Mustafa'nın oğlu Cemil. Yokluk devrinin son temsilcilerinden. Radyosu dibinde susam kıran o ihtiyar benim dedem. "Anadolu İnsanı" deyince dedem gelir benim aklıma. Nur içinde yat.. (Osman ÇELEBİ)


 


Sıcağında yandığımız,soğuğunda kuytu bir yer aradığımız ANADOLU! Bizim memleketimiz,bizim gibidir memleketimiz.. "Tamam" demeyi borç bilmiş kavruk elli,kavruk dudaklı,kavruk kaderli anadolu insanımız..
Acımasız ve yabanileşmiş sistemlerini ekmeye çalıştılar para budalaları.Lakin yeşertmedi toprak "beşerin en adisi olan sistemlerini". Sancılanıyorsa bu toprak saflığındandır. Tanıyamıyorsak artık bu toprağın insanını budalalara olan yalakalığındandır.. Ey anadolunun medeniyet akıncısı! Ne oldu bize?


"söz bir bahçedir ben gül ekip gül koklamaya geldim"



Osman ÇELEBİ / yağmurlu çarşamba sabahı


http://blogcigligi.blogspot.com
Linkinden bu güzel cümlelerin sahibinin sayfasına ulaşabilirsiniz!
Kendisi her ne kadar reklam etme beni desede zamanı geldiğinde blog sayfamda ayrı bir başlığa sahip olabilicek birisi.
Ayrıca değişen blog temamında yaratıcısı.
Kendisine teşekkürü bir borç bilirim.

Kalkıp lan ne temamıymış bende yapayım benide yaz demeyin :) 
Yalakalıktan değil bu yaptığım.
Fikirlerine olan saygımdan.


e.e
blog-zai

1 yorum:

  1. Çalma kalem yazıların hastasıyım.O yüzden yeni temanın daha iyi olacağını düşündüm. Güzel cümleler, beline yük bağlanmış kelimeler bizim dünyaya haykırdığımız çığlık.

    Bu güzel blog ile düşünme kabiliyetimizi ve okuma zevkimizi doruğa ulaştırdığın için ben sana teşekkür ederim.

    Sağlıcakla..

    YanıtlaSil